O blog de xandasbolas

Bos dias, escibo no choio e dende a incertidume que me causa a situación pola que pasa a miña vida nos últimos dias.

Como todos saberedes, estiven polas terras catalanas a principio de ano por un cambio de proxecto no meu curro. Durante esta etapa ocorreron bastantes cousas. A primeira e mais importante e que se acabou a miña relación coa rapaza coa que estaba. A primeiras de cambio resulta unha liberdade un pouco dificil de sopesar pero superouse e só teño que decir que puido ser a mellor decisión que tomamos na relación. Gracias Natalia.

O peor que me pasou nesa época foi que nos entraron no piso e deixáronnolo un pouco desmantelado: portatiles, cámara de fotos,… todo noviño do trinque, pero que se lle vai a facer. Cousas da vida.

Hoxe por hoxe ando coa incertidume de se chegou o momento de volver a partir e cambiar de residencia. No curro case forzan por iso dado que o proxecto finalmente foise ó tacho e pode ser hora de volver a buscarse as castañas noutro sitio.

Ireivos contando as novidades.

Apertas.

Boas noites, pois como vos comentaba onte, sigo un pouco coas novas que prometía. A mais importante é que agora son backup de escalacións técnicas no meu curro.

E vos preguntaredes, que é eso?; pois non o sei moi ben, pero é algo así como que defendo ós meus frente o resto de departamentos e viceversa. Ben resumido, quere decir que vou comer hostias de todos os lados, e se digo a verdade mola, mola moito, porque iso quere decir que eu tamen as poido dar, jajajajaja.

Outra das novas que teño é que parece, que se todo segue ben, a mediados de maio andarei por London city, weeeeeeeeeeeeeeee!. A ver se é verdade e non se trunca nada e poido disfrutar duns dias de relax coa moza, que algo de falta fan.

Un chucho pa vos, werisnais.

Sona: The Black Crowes.

Bos días.

Pois como vedes no título, volvo a ser independiente, a vivir sen cónyuge. A esta muller saliulle unha oportunidad de traballar mais preto de Portugal, en Vigo, como analista de riesgos para unha oficina de Caixa Galicia; e obviamente, vai a cobrar pasta a esgalla. Dende aquí querolle desexar toda a sorte do mundo e que non se me agobie. Un bico.

Para o resto, obviamente estou disposto a dar amor cachil a todo dios, a apuntarme a troula espesa e a tardes de café ou viciada. Vai por ti, Ramón. (Necesitoo)

Bicos para todos. “Malos tiempos para la lírica”.

Recomendación musical.

http://www.myspace.com/rapdrama

Tratase dun grupo de Hip Hop canario, do cal, un dos integrantes e o irmán dun compañeiro meu do traballo. A canción “Infancias Perdidas” é moi boa. Podedes descargar a maqueta de http://www.hhgroups.com/maqueta-4273/Rap-drama-Siglo-XXI-en-Fase-Terminal/.

Acordadevos de puntuar positivamente o disco na votación.

Bicos